Son zamanlarda bağzı entellektüllerin muhalefete bakışlarına yorumumdur... 

Son zamanların en güzel olayı "muhalefeti kötülemek". Pekii bu durumdan kim faydalanıyor? Bu sorunun cevabı da elbette iktidar ve yanları. Hal böyleyken zaten cennetten hisse kaptığını düşünen çoğunluk güruhun azalmasını beklemek hayalcilik olacaktır.

Gelelim kötü muhalefetin yaptıklarına. (Muhalefet derken cehape zihniyeti yani)

99 depreminin ardından zamanının bankacılık sisteminin kötü yapılanmasından dolayı 2001’de oluşan ekonomik sorunlardan sonra Ecevit başbakanlığındaki hükümet gitmiş AKP seçim sisteminin de garabeti ile %34 gibi oy oranı ile açıkara fark ile çoğunluk sandalye sayısı ile hükümete gelmişti. O dönemi 2 farklı yol izleyerek değerlendirmek gerekiyor.

1 – 2001 krizini çözmek için getirilen Kemal Derviş ve dönemin ekonomi ve maliyesindeki üst düzey kamu çalışanlarının ortaya koyduğu irade ile oluşturulan kanunlar ile ülkede bankacılık sistemi mümkün olan sağlam bir sistem üzerine yapılandırıldı. Daha sonra gelişen olaylarla iktadara gelen AKP ise Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer ve üst düzey kamu personelinin söz sahibi olduğu dönemde bu sistemin getirdiği olumlu hava ve global piyasalardaki nakit bolluğundan nemalanarak hiçbirşey yapmadan ellerini kollarını sallayarak oy potansiyellerini artırmak bakımından bu işin kaymağını yediler, bütün varlığı betona gömdüler. Cumhurbaşkanının değişimi ve kendilerini desteklemeyen üst düzey kamu personelinin tasfiyesinden sonra oluşan yapının ardından izlenilen ekonomi politikalarına baktığımızda 2001 krizi sonrasında oluşan kısmi iyileşme yerini zaman içinde kötüye götürmesine rağmen hatta zamanında dökülen betonunda işe yaramamasından dolayı bu durumdan bu güne kadar kimse AKP’yi sorumlu tutmayıp üstüne üstlük muhalefeti yetersizlikle suçlamışlardır. Hatta o dönemde muhalefete “yaptıkları hiç mi iyi birşey yok” diye serzenişte bulunan yetmez ama evet diyen bir güruh bulunmaktaydı. (Bölüm sonunda yaptıkları iyi şeylerden bir kuble bahsederiz.)

2 – O dönemin taze muhalefeti AKP 3Y diyerek yani yolsuzluk, yoksulluk ve yasaklarla mücadele edeceğini ifade ederek siyasi hayata girdi. Ancak dönemin iktidarına sistemdeki bozukları düzeltecek hiçbir proje önermedikleri gibi dini duygularada oynayarak iktidara geldiler. 

AKP’nin lideri o dönemde siyasi yasaklı olduğundan yapılan yanlış ve hatalı işlemler olsa bile kimse AKP’yi sorumlu tutmuyordu çünkü liderleri yasaklıydı. Dönemin cehape genel başkanı (hiçde hoşlanmam kendisinden) madem öyle sorumsuz olacağına yapılan işlerden sorumlu olsun diyerek siyasi yasağın kaldırılmasına ön ayak oldu. Oldu da ne oldu halkın gözü bir kere kapanmış işin içinde dindarlık girince yanlışa yanlış bile diyememişler. Ancak konumuz etkin muhalefet anlatımı olduğundan işin bu kısmına son veriyorum. AKP iktidarları döneminde halkın başı her sıkıştığında etkisiz muhalefet ile yerden yere vurulan cehape zihniyetinin çözüm önerileri kısa süre sonrasında AKP iktidarları tarafından hayata geçirilerek  vatandaşın kısa süreli nefes almaları sağlanmıştı. 

Nelerdi onlardan bazıları;

Taa Deniz Baykal cehape başındayken oluşan kriz esnasından bazı ürünlerden vergi indirimine gidilerek çarkların dönmesi teklifi gibi – ve bu işlem kısa süre sonra AKP tarafından hayata geçirilerek çarklar dönmeye başladı.

Başka bir örnekte ise emeklilere bayram ikramiyesi yine cehape tarafından ilk dile getirildi ve tabiki o da kısa sonra AKP tarafından hayata geçirildi.

Bedelli askerlik öneriside elbette iktidar tarafından önce yok öyle bir düşüncemiz denmesine rağmen hayata geçirilen başka bir proje oldu.

Öğretmenler ile ilgili çalışma yapılacağını söylediler, hooop iktidar onuda eksik bir şekilde hayata geçirmeye çalışıyor.

Memurlara 3600 ek gösterge dedi cehape – haydaaa iktidar dururmu bizde yaparız dediler ancak aradan neredeyse 2nci seçim dönemi gelecek hala bir ilerleme yok bu konuda.

Asgari ücret artış oranı her seçim öncesinde cehape tarafından seçim bildirgelerine alındı – evet tabiki o da AKP iktidarları tarafından hayata geçirildi. Asgari ücret olayını o kadar abarttılar ki memleketin yarısı asgari ücrete talim eder hale getirdiler ancak yine kimsenin gıkı çıkmadı.

Bütün bunların yanısıra 3Y’nin cemil cümlesini katmerli vaziyette AKP iktidarları hayata geçirdi yine milletten gık yok, üstüne üstlük muhalefet yetersiz denilmeye devam ediliyor.

Eğitim sisteminin içine ettiler, geleceğimiz karartılıyor yahu ona bile hala kimse birşey denmiyor...

İktidar ve yanları İBB başkanının yediği balığı gündeme getiriyor, zavallı milletim sana ne diyeceğine İmamoğlu’na zehir zıkkım olsun davranışı içine giriyor.

Ormanlarımız yağmalanıyor, sularımız kurutuluyor, topraklarımız elaleme peşkeş çekiliyor. Devlet kaynakları 3-5 kişiye kullandırılıyor (tüm dünyada devletten en fazla ihale alan ilk 10’unda 5 adet TC kayıtlarındaki firma Türkiye Cumhuriyeti devletinden ihale alıyor) yine kimsede gık yok.

Faiz haramdır deyip faizin ağa babasını uygulamaya geçiriyor haydaa yine kimsenin kılı kıpırdamıyor.

Daha önceden de bahsedilmişti “bunları yaptığı hiç mi iyi bir şey yok” bu bakış açısına göre değişiyor. Mesela asgari üceretli vasıfsız biri tarafından bakarsan doktorlar, öğretmenler ve donanımlı teknik personel ile aralarındaki maaş farkı azalıyor (nitelikli personelin aleyhine doğru) ve bu asgari ücretli popülasyonu ülkenin hemen hemen yarısına denk geliyor (aaa AKP oy oranı ile benzer). Ayrıca yol yaptık köprü yaptık, havaalanı yaptık diyorlarya onuda geçen geçmeyen herkesin üzerine yıktılar bi de iyi birşey yapmışlar gibi caka satıp durdular...

Kısaca değindiğim bu noktalarda bile yine muhalefet yetersiz deniliyor, ancak görünen o ki vatandaşımız yetersizmiş... 2002 deki seçimlerde bütün herşeyden sorumlu tutulan ANAP, DYP, DSP, Fazilet ve MHP gibi bir önceki seçinde ülkenin yaklaşık %80 oyunu almış partiler meclis dışında bırakılmışlarken son 20 yılda yapılan tüm seçimlerde herşeyin sorumlusu olan AKP iktidarları hala yüksek oy potansiyeline sahipken yine muhalefet birileri tarafından yetersiz bulunuyor.

Artık bu durumda o telefonu bağzı dayılar yerine bir kısım entellektülerin kafasına atma zamanı sanırım geldi.